Site is in onderhoud

RECENSIE MIEKE WIJNANTS

Titel: Vis op vrijdag

Auteur: Rob van Spanje

Uitgever: Aquazz.com

Genre: Literaire non fictie – korte verhalen.

De auteur staat regelmatig even stil bij de doodgewone dingen in het leven. Het is die ene glimlach, dat enkele bloempje dat bloeit; je hoeft het alleen maar te zien.

‘Wat je ziet, schrijf je gewoon op,’ zegt de auteur. Als hij schrijft, voelt hij zich als een vis in het water.

De columns zijn regelmatig getekend door de levenservaring van de auteur. Werkloos, depressief, een hersenbloeding. Wat doet dat allemaal met je? Dat raakt niet alleen jezelf maar vooral ook degenen die je lief zijn. Maar hij schrijft ook over feestelijke aangelegenheden en heel wat andere luchtige onderwerpen. Regelmatig ook een moment van bezinning op dingen die er in het leven echt toe doen. Heel makkelijk leesbare stukjes, voor iedereen herkenbaar.

Het is juist de afwisseling in deze thema’s die de kracht vormt van deze bundel. Meestal serieus en toch altijd weer met een vleugje humor. ‘Zonder humor ga ik eerder dood dan mijn planning is,’ zo schrijft de auteur zelf.

Met veel genoegen heb ik Vis op vrijdag gelezen.

Een boek met een variatie aan korte verhalen over de actualiteiten en over de auteur zelf in het heden en verleden. In begrijpelijke taal geschreven…taal die je raakt, laat lachen, nadenken, maar ook relativeren. Voor velen zullen hoofdstukken herkenbaar zijn en kunnen ze troost en hoop bieden. Een glimlach verscheen regelmatig op mijn gezicht en nu en dan lag ik in een deuk. Soms werd ik erg emotioneel en kon een traan niet bedwingen… O.a. door het hoofdstuk Broodtrommeltje.

Natuurlijk ontbreekt een hoofdstuk over de Pietendiscussie niet. Hoe kan het ook anders als je achternaam van Spanje is ?

Hoe eerlijk kun en durf je te zijn over jezelf in een beroerde tijd…niet de beste periode van je leven dat nog steeds elke dag een gevecht is?

Maar ook: waar haal je de humor en optimisme vandaan?

Hoe blijf je midden in de maatschappij staan en geïnteresseerd in de actualiteiten?

Ben je zelfs in staat om hierover te schrijven?

Het is een boek vanuit het hart en gevoel geschreven. Recht door zee verkondigt de auteur zijn mening over van alles, maar altijd genuanceerd, met een glimlach en veel humor.

Op bladzijde 57 van het boek staat een mooie quote van Edner Chap:

‘Je bent pas rijk als je iets bezit dat niet te koop is.’

En zo is het maar net!

 

Een echte aanrader voor een ieder die op een positieve manier geraakt wil worden.

Ik geef dan ook 5*****

Recensie Mieke Schepens

“Van werkloos tot depressief” – een zoektocht naar een nieuwe toekomst

Van de achterflap:

‘Van werkloos tot depressief’ is een autobiografisch verhaal: een zeer openhartige beschrijving van een jarenlange zoektocht naar een nieuwe toekomst. Onderwerpen die de revue passeren zijn onder andere: Wat betekent het om werkloos te worden en te zijn? Met welke instanties krijg je te maken? Het aparte wereldje van re-integratie en is dit geldverspilling? Volledig arbeidsongeschikt en chronisch depressief; wat is dat?

Het boek is vlot geschreven, leest heel gemakkelijk en is daardoor toegankelijk voor een breed publiek. Rode draad: Hoe moeilijk kan het zijn om beperkingen te accepteren en een nieuwe koers in te slaan?

Een absolute aanrader voor lotgenoten en hulpverleners!

 

Mijn mening:

Dit bijzonder openhartig boek had ik in een mum uitgelezen. De auteur heeft zich hier kwetsbaar op durven stellen en daarmee taboes doorbroken.

Ik heb zelf nooit met het UWV te maken gehad, maar zoals de gang van zaken daar beschreven wordt is het niet anders dan bij een willekeurige redelijk grote lokale bank. Ook hier zijn de leidinggevenden alleen met zichzelf bezig en het zal hen worst wezen wat er met hun ondergeschikten gebeurt in het bedrijfsleven. Dat leidt vaak tot een depressie. Sommigen kiezen er dan voor niet via het UWV een uitkering te vragen, maar de boosdoeners laten opdraaien voor hun daden en krijgen dan een paar jaar doorbetaald (na de bemoeienissen van een advocaat). Dat werkt beter omdat het UWV vaak ‘goede’ contacten heeft met het bedrijfsleven en reageren zoals die het graag zien, zo is gebleken.

Ook daar is het een jacht op bonussen en dat heeft niets te maken met de reden waarvoor deze instanties in het leven geroepen zijn.

Het verhaal is opgetekend uit de eigen beleving van de auteur, dat maakt het bijzonder persoonlijk maar daardoor wel ietsje minder objectief, maar toch heel kritisch.

Feit blijft dat hij van het ene op andere moment een nummer werd, een dossier; geen mens of voormalig collega.

Een pluspunt is ook de mogelijkheid voor de lezer om de theoretische beschrijvingen in de bijlagen te bekijken.

Een Eye-opener! Je bent niet alleen!

 

maandag, april 4, 2016

Blogs Mieke Schepens: http://graaggelezen.blogspot.nl/

Recensie Mieke Schepens

“Vis op vrijdag”

meestal serieus, altijd met een glimlach

 

De titel verwijst naar een van de columns in deze bundel. De cover laat een goudvis zien en is een verwijzing naar de titel van een van de columns. Waarom doet die goudvis zo, zul je misschien denken. Lees de column en neem de tips ter harte indien van toepassing. Het uit de kom springen kan ook verwijzen naar het leven willen bekijken vanuit een ander perspectief.

Genoeg over de titel en de cover. Nu meer over de inhoud van ‘Vis op vrijdag’.

De bundel met columns over de ervaringen van wat de auteur op zijn levenspad tegengekomen is, zou verplicht moeten liggen in iedere wachtkamer van de huisarts, psycholoog en psychiater. Deze ervaringen zijn zo herkenbaar dat je vaak zult denken; ‘dat had ik ook, toen!’, of ‘dat is raar, ik dacht dat alleen ikzelf er zo over dacht!’ en dat gegeven alleen al zorgt voor een gevoel van rust tijdens het lezen.

De serieuze thema’s worden vaak afgewisseld met thema’s die je laten grinniken tijdens het lezen. Onderwerpen die de auteur in zijn leven ervaren heeft zoals Carnaval, verjaardagen en andere luchtige onderwerpen worden ook besproken in de heel gemakkelijk leesbare columns.

‘Dat slechte geheugen heeft trouwens wel z’n voordeel met Pasen. Je kunt de paaseieren verstoppen en ze daarna zelf gaan zoeken. Op z’n Cruijffiaans: dus ieder nadeel heb zo toch z’n voordeel.’

 

Het leren omgaan met de beperkingen die er voor hem zijn;

‘Natuurlijk, mijn depressieve perioden zal ik altijd wel blijven houden. Leuk is anders, maar het kan vele malen erger. Ik hoef mij niet meer zo nodig te vergelijken met anderen. Doe ik dat toch dan voel ik me gelukkig.’

‘Levensmonumentjes’ vond ik een van de toppers in deze bundel. De donkere periodes in zijn leven die als zwarte bladzijden omgeslagen kunnen worden en wat meteen de reden was dat hij nu anderen kan helpen door het schrijven van zijn ervaringen. Helemaal top!

Ook bedacht ik dat we vroeger in ons dorp met de kermis een kraam hadden van ‘Herwonnen Levenskracht’ waar we lootjes konden kopen voor de meest uiteenlopende prijsjes. Dat lijkt wel een beetje op ‘een zoektocht naar een nieuwe toekomst’ waarover de auteur in deze column spreekt. Je weet in het echte leven ook niet wat je krijgt voor het zover is.

Deze bundel met ernstige maar toch frisse columns leg ik ergens waar ik hem weet te vinden voor de momenten waarop ik hem nodig heb.

Je kunt steeds een paar columns lezen of in één keer helemaal zoals ik gedaan heb. Absoluut een aanrader!

maandag, april 11, 2016

 

Blogs Mieke Schepens http://graaggelezen.blogspot.nl/

Recensie Mieke Wijnants

Recensie Van werkloos tot depressief

Auteur: Rob van Spanje
Uitgever: Free Musketeers
216 pagina’s

Afgelopen week las ik het boek van Rob van Spanje: Van werkloos tot depressief en ik ben onder de indruk van zijn openhartigheid, strijdlust en doorzettingsvermogen in meerdere opzichten.
Rob werkt vele jaren als P & O medewerker totdat hij besluit dat hij iets anders wil. Hij gaat werken bij het UWV als arbeidsdeskundige, maar loopt daar al snel vast.
Dit is het begin van een jarenlang gevecht tegen instanties zoals UWV, CWI en Re-integratiebedrijven, maar ook een strijd om te kunnen accepteren dat hij niet meer kan wat hij altijd als gewoon heeft ervaren: werken. Zijn lichaam laat het afweten. Raakt depressief en belandt bij diverse hulpverleners op dit gebied, maar desondanks kan niet voorkomen worden dat hij uiteindelijk in de WIA belandt. Dit geeft rust er is immers geen druk meer om te moeten presteren, solliciteren, maar de acceptatie van het niet meer kunnen werken is moeilijk.
Rob schrijft zeer openhartig over zijn strijd, onzekerheden, gezondheid m.n. wat het betekent om chronisch depressief te zijn, karakter, gezin en ervaringen op het gebied van zijn zoektocht naar werk, ziektewet periode en uiteindelijk zijn volledige arbeidsongeschiktheid. Hoe hij van het kastje naar de muur wordt gestuurd en beloftes van allerlei instanties die niet worden nagekomen.
Het boek is prettig geschreven doorweeft met humor, leest gemakkelijk mede, omdat het wets-technische gedeelte duidelijk wordt uitgelegd en na een paar bladzijden onderbroken wordt door een verslag over zijn gezondheid. Dit gebeurt doorlopend in het boek en maakt het dan ook beslist niet saai. Het is niet alleen maar een opsomming van.
Aan het eind van het boek vertelt Rob veel over zichzelf, ontziet zichzelf daarbij ook niet, de impact wat dit alles op zijn gezin heeft hoe ze hiermee omgaan….hoe verschillend ze denken en handelen, de spanningen binnen het gezin en hoe hij nu aankijkt tegen zijn leven. Hoe hij probeert zijn leven weer inhoud te geven, zodat het voldoening geeft en weer waardevol wordt.
Het boek is een aanrader voor alle mensen in dezelfde situatie, degenen die ermee te maken hebben gehad de zogenaamde ervaringsdeskundigen of hun naasten. Er zal ongetwijfeld veel herkenning zijn….een gevoel geven van thuiskomen…. een stimulans kunnen zijn om door te gaan. Maar zeker ook voor hulpverleners zoals psychologen, psychotherapeuten en maatschappelijk werkers, alsmede voor medewerkers van uitkeringsinstanties en re-integratiebedrijven kan dit boek een waardevolle aanvulling zijn op hun werk. Meer begrip en inzicht geven….daar ben ik van overtuigd. En tot slot is er een literatuurlijst toegevoegd en worden medische termen verder uitgediept/uitgelegd. Dit boek is compleet !

Ik heb net Van werkloos tot depressief van Rob van Spanje uitgelezen en beoordeeld met 5 sterren.
HEBBAN.NL

Volg Rob op Facebook

Recensie Nancy (BANGER SISTERS)

Interview Banger Sisters

24 december 2015

 

Schrijver Rob van Spanje is een bezige bij. Al eerder schreef hij het ervaringsboek Van werkloos tot depressief. Dat Rob ook over de nodige humor beschikt werd duidelijk toen zijn tweede boek Vis op vrijdag uit kwam. Want hoewel Rob met de nodige tegenslag te maken heeft gehad in zijn leven, is hij dat duidelijk niet verloren. Een columnbundel met een glimlach zogezegd. Maar wie gaat er schuil achter deze goedlachse columnist? Tijd om Rob een paar vragen te stellen.

 

Wie is Rob van Spanje, de schrijver achter Vis op vrijdag?

Ik ben geboren (1952) in Hulsberg, Zuid-Limburg. Daar woon ik nog steeds.

Gelukkig getrouwd; kijk maar hoe je dat lezen wilt. Vader van twee volwassen zoons, 23 en 21 jaar; zij wonen nog thuis.

Ik ben een gevoelsmens maar ook een dromer. Als realist kijk ik heel rationeel naar de wereld om mij heen; relativerend en genuanceerd. Zo schrijf ik ook. Uiterlijkheden interesseren mij niet. Spelen met taal vind ik heerlijk. Humor is voor mij een laxeermiddel. Van nature ben ik een ras-optimist: ik ga uit van het goede in ieder mens. O ja, ik ben ook nog chronisch depressief.

Nietsdoen, wat mijmeren en slapen vind ik de meest zinvolle bezigheden, zeker als ik energie en inspiratie op wil doen.

Vis op vrijdag is niet je eerste boek. Eerder schreef je al Van werkloos tot depressief. Hoe ben je er toe gekomen om dat te gaan schrijven?

Ik was ruim 25 jaar met veel enthousiasme en plezier werkzaam geweest op het gebied van P en O. Toen wilde ik wat anders en ik kon overstappen naar UWV als arbeidsdeskundige. Een verkeerde beroepskeuze: het werd een zware teleurstelling. Bij een reorganisatie stond ik eind 2003 op straat; voor het eerst in mijn leven werkloos. Ik was 51 en kwam niet meer aan de bak, wat ik ook probeerde. Na een lange ww-periode belandde ik in de ziektewet en uiteindelijk in de WIA. Diagnose: duurzaam chronisch depressief.

Ik heb in die jaren veel leergeld betaald en zag het vaak niet meer zitten: totaal gefrustreerd, mijn doel in het leven kwijt. In 2011 heb ik alle ervaringen en gevoelens van mij afgeschreven in dat boek.  Een betere therapie heb ik nooit gehad.

Vis op vrijdag is al even uit nu.  Heb je er al reacties op ontvangen?

Jazeker. Vooral reacties van mensen die het fijn vinden dat ik over alles zo open schrijf. Heel gevarieerd. Meestal geplukt uit mijn eigen ervaringen en voor mensen herkenbaar.

Toen ik begon met het schrijven van columns voor BS was de rode draad: Wat heeft mij gemaakt tot wie en wat ik nu ben? Dat was voor mij een heerlijke uitdaging. Is het nog steeds.

Op mijn website www.robvanspanje.nl vind je trouwens een heel mooie recensie van het boek door Victor de la Vieter/Hebban. Daar ben ik trots op.

Waarom zou iedereen Vis op vrijdag moeten lezen?

Haha. Ik kan mij niet één reden bedenken waarom mensen het níet zouden lezen.

Nou ja, het is een bonte verzameling columns: heel gevarieerd en voor mensen herkenbaar. Meestal serieus, maar altijd met een glimlach. Dat vinden lezers en de lezer heeft altijd gelijk. Zo wil ik ook blijven schrijven.

Hoewel je de nodige tegenslagen hebt gehad sta je nog altijd positief in het leven. Hoe doe je dat?

Eigenlijk is het heel eenvoudig. Zoals ik al zei, heb ik het leergeld in het leven eerder al royaal betaald. Die prijs was hoog. Bovendien leef ik alleen nog maar in het nu. Het verleden is voorbij, de toekomst is niet eens begonnen. Erover blijven of gaan piekeren is volstrekt zinloos; dat heb ik afgeleerd. Dat scheelt al een flinke portie mentale ballast en maakt het leven meteen een stuk gemakkelijker.

Tot slot voel ik mij rijk omdat ik over veel beschik dat niet voor geld te koop is. Dat dank ik zeker ook  aan mijn vrouw. Ook door haar sta ik nog altijd redelijk goed in het leven. Haar ben ik dan ook veel dank verschuldigd. Misschien is dat wel wat mensen onder “geluk” verstaan.

We hadden het al eerder over je eerste boek Van werkloos tot depressief, kun je ons hier iets meer over vertellen?

Het is een autobiografie. Daarin vertel ik op een heel open manier over mijn (werkzame) leven en de jaren waarin ik werkloos word en uiteindelijk chronisch depressief. Wat doet dat met een mens. Zelf ben ik in die tijd behoorlijk veranderd; ik sta nu anders in het leven dan destijds. De dreunen van die ellendige periode galmen ook vandaag de dag nog altijd na voor ons hele gezin.

In het boek vertel ik veel over UWV, als werkgever en vooral als uitkeringsinstantie. Zwakjes uitgedrukt: dat zijn geen vleiende woorden. Ik uit forse kritiek op die bureaucratie waar je een nummer bent en blijft in plaats van een mens, hun “begeleiding” die een aanfluiting blijkt. Re-integratiebureaus die niet doen wat ze suggereren.

Als mijn psychische klachten de kop opsteken, volg ik diverse therapieën; die beschrijf ik. Ik beland in het medische circuit. Ik ga in therapie bij een psycholoog. Ik zit helemaal vast.

De subtitel van het boek is: “een zoektocht naar een nieuwe toekomst”.

Die nieuwe toekomst heb ik uiteindelijk op eigen kracht gevonden.

Je hebt nu Van werkloos tot depressief en de columnbundel Vis op vrijdag geschreven.

Is er nog een ander genre waar jij je als auteur ook wel eens aan zou willen wagen en waarom?

Als ik schrijf, wil ik er een stukje van mijzelf in kwijt. Dan kost het mij geen energie maar gééft dat energie. Ik heb geen ambities om bijvoorbeeld een roman, een thriller of SF te schrijven. Dat zou ik niet eens kunnen.

Het is goed zoals het nu is. Daar voel ik mij prettig bij.

Waar kies je voor als lezer zijnde. Ga je dan ook voor een columnbundel of kies je dan juist voor iets uit een ander genre?

Het liefst lees ik boeken van autobiografische aard. Die vertellen tevens veel over de auteur zelf. Daarnaast boeken over maatschappelijk relevante thema’s. Wat dat betreft is voor mij Maria Genova een absolute topper. Van haar gaan wij nog veel horen.

Uiteraard lees ik ook columns: Youp van ’t Hek, Sylvia Witteman, Bert Wagendorp e.a.

Ben je naast het schrijven nog actief met andere bezigheden en kun je ons hierover iets vertellen?

Ik doe al een aantal jaren vrijwilligerswerk in het kader van de WMO: mensen die eenzaam zijn of zich eenzaam voelen via allerlei kleinschalige activiteiten weer geleidelijk aan betrekken bij het sociale leven. In contact brengen met gelijkgestemden, gezellig een kopje koffie, een wandelingetje, een bedrijfsbezoek, etc. Dankbaar om te doen. Binnenkort ga ik er een column aan wijden.

De Landelijke Depressievereniging heeft mij benaderd om in de regio als gespreksleider te gaan fungeren voor lotgenoten. Was eigenlijk al de bedoeling geweest voor dit jaar maar mijn langdurig verblijf in ziekhuis en revalidatiekliek heeft daar een streep door gehaald. Actiepunt voor 2016.

Tot slot, wat kunnen wij van jou in de toekomst nog meer verwachten, wellicht nog een boek?

Jawel, er komt zeker nog een volgend boek. Ik weet ook waarover maar ik zit nog in de fase van verkenning en gedachtevorming. Als ik de contouren duidelijk heb, gaat het schrijven doorgaans snel.

Een streefdatum noem ik niet maar dat gaat geen jaren duren.

 

written by Nancy Walburg

Recensie Hebban

Recensie: Hebban Victor de la Vieter

Columns over omvallen en weer opkrabbelen

door Victor de la Vieter 24 maart 2015

Vis op vrijdag Rob van Spanje

 

Wil ik lezen

Sommige mensen hebben de pech dat ze steeds in de verkeerde rij staan, namelijk die waar de klappen worden uitgedeeld. Rob van Spanje kun je met recht ervaringsdeskundige op dat gebied noemen. Vis op vrijdag  is een bundel columns over omvallen en weer opkrabbelen die Van Spanje schreef voor online magazine www.bangersisters.nl. Bij de ooit geslaagd personeelsadviseur valt de bodem onder zijn bestaan weg als hij zijn baan kwijtraakt, depressief wordt en een hersenbloeding krijgt. De titel is ontleend aan een column over Robs huismanschap. Voor het eerst vraagt hij zich af waarom op vrijdag altijd vis op het menu staat. En zo zit hij met meer vragen, zoals hoe het leven zinvol te besteden als je geen werk hebt.

Honderdduizenden zitten in de WW, WIA of bijstand. Velen worstelen in stilte met zingeving en geluk. Rob ziet het af en toe niet meer zitten, maar heeft het lef om erover te schrijven. Hoe hij de weg kwijtraakte en weer opkrabbelde, daar deed hij verslag van in zijn eerste, autobiografische boek Van werkloos naar depressief. De columns beslaan voor een deel dezelfde periode en gaan over zijn dagelijkse belevenissen. Maar soms ook over onderwerpen als Sinterklaas of over de wreedheid van werkgevers die 55-plussers uitnodigen voor sollicitatiegesprekken om aan de wettelijke verplichtingen te voldoen – zonder ooit van plan te zijn ze aan te nemen. De meest gelezen columns gaan over zijn ervaringen met depressie.

Achter in het boek beginnend, leren we Rob kennen als een spiritueel mens. Hij zit zelfs een aantal jaren op het seminarie. Met ups en downs bouwt hij een carrière op bij personeelszaken. Dan maakt hij een aantal verkeerde keuzes, zoals hij het zelf formuleert. Hij raakt zijn ‘doel’ kwijt. Als je lekker hard gaat, is de vraag naar de zin van het leven niet zo actueel. Als je in de put zit wel. En in de put zit hij. Soms weet hij niet hoe hij de dag door moet komen als de kinderen naar school en zijn vrouw naar haar werk is.

Rob heeft het gevoel dat mensen zonder werk vaak hebben: het idee dat de maatschappij als het ware zegt dat je overbodig bent. Hij beschrijft hoe hij zich ervoor schaamt dat hij dingen niet goed heeft gedaan, hoewel wanbeleid en willekeur bij werkgevers – een ervan is nota bene het UWV, een uitvoeringsinstantie voor sociale wetgeving – er ook veel mee te maken heeft. Reïntegratiebedrijven kunnen bij hem ook niet veel goed doen. Eerlijk vertelt hij over zijn ervaringen met therapieën tegen depressie. Bij wijze van spreken aan zijn eigen haar trekt hij zich op uit het moeras van inertie en ellende. Dan krijgt hij een hersenbloeding. Rob schrijft ook daar ontwapenend eerlijk over in zijn columns. Soms doet hij er een hele dag over om een paar regels op papier te krijgen.

Je krijgt tijdens het lezen sympathie voor de goedwillende Rob die probeert ondanks alles de zonzijde van het leven te zien. Zijn eerlijke, aanstekelijke schrijfstijl heeft daar veel mee te maken. Met zijn columns steekt hij mensen een hart onder de riem. En dat is mooi.

Volg Rob op LinkedIn

Volg Rob op Twitter

Recensie Banger Sisters

Door Eva Krap

(www.bangersisters.nl)   september 2011

“Van werkloos tot depressief” is een autobiografisch verhaal: een zeer openhartige beschrijving van een jarenlange zoektocht naar een nieuwe toekomst. Onderwerpen die de revue passeren zijn onder andere: Wat betekent het om werkloos te worden en te zijn? Met welke instanties krijg je te maken? Het aparte wereldje van re-integratie en is dit geldverspilling? Volledig arbeidsongeschikt en chronisch depressief; wat is dat?

Het boek is vlot geschreven, leest heel gemakkelijk en is daardoor toegankelijk voor een breed publiek. Rode draad: Hoe moeilijk kan het zijn om beperkingen te accepteren en een nieuwe koers in te slaan? Een absolute aanrader voor lotgenoten en hulpverleners!

In “Van werkloos tot depressief” vertelt Rob van Spanje op openhartige wijze hoe hij het ervaren heeft om werkloos te worden. Na jaren op het gebied van P&O gewerkt te hebben, besluit hij een andere weg in te slaan. Het gebied waarin hij werkzaam is, biedt geen uitdagingen meer. Zijn zoektocht leidt hem naar een baan als arbeidsdeskundige bij het UWV.

Wat een uitdaging behoort te zijn, mondt al snel uit tot een demotiverende werkomgeving. Van Spanje verwacht, zoals vrijwel iedereen die in een nieuwe werkomgeving werkzaam raakt, dat hij prima begeleid zal worden. Maar niets is minder waar. Het UWV is net bezig met een reorganisatie en de opleiding die hij moet volgen om zijn werk naar behoren uit te voeren, wordt in enkele maanden gepropt. Hij leert er dan ook niets van en ineens moet hij in de praktijk bewijzen dat hij alles weet van dit vak. Dat dit onmogelijk is na een studie van niks, is duidelijk, maar hij krijgt nergens gehoor.

Hij krijgt daarentegen wel een begeleider, maar deze heeft daar alles behalve zin in. Bij het UWV draait het vooral om de productie, want hoe meer zaken je afwerkt, hoe meer salaris. Hier geldt letterlijk de regel: tijd is geld. Rob van Spanje geeft meerdere malen aan dat hij zijn werk zo niet kan uitvoeren, maar dit wordt weggewuifd.

Naast dit alles is Van Spanje een persoonlijkheid die niet op zijn mondje is gevallen, maar tevens is hij iemand die moeilijk nee kan zeggen. Dit gegeven heeft hem al eerder opgebroken: hij nam zijn werk uiteindelijk keer op keer mee naar huis, tot hij compleet overwerkt was. Bij het UWV dreigt dit weer te gebeuren en op een dag is het dan ook zover. Zijn lichaam weigert elke vorm van dienst; hij raakt vaak buiten bewustzijn.

Uiteindelijk wordt Rob van Spanje gedwongen om te stoppen met zijn baan, maar het UWV heeft daar een perfecte list voor. Ze laten hem een contract ondertekenen die hem uiteindelijk bijna nekt. Voor van Spanje begint een gevecht met instanties, waarbij hij vaak moeite heeft om zijn hoofd boven water te houden. Het UWV, het voormalig CWI, re-integratiebureaus; ze maken het leven als werkloze er alles behalve makkelijker op.

Van Spanje raakt langzaam maar zeker in een depressie door de uitzichtloze situatie waarin hij zich bevindt. Naast zijn strijd tegen de instanties, moet hij ineens ook strijden tegen zijn geestelijke en lichamelijke beperkingen.

In “Van werkloos tot depressief” omschrijft Van Spanje deze weg op heldere wijze. In elk hoofdstuk behandelt hij op een gedreven en uitvoerige manier de gang van zaken en hoe hij alles ervaren heeft. Dat maakt dit boek een ware must read voor mensen die in dezelfde situatie zijn beland. Maar ook voor mensen die werkzaam zijn bij dit soort instanties is dit boek een absolute eye opener.

De kracht van het boek schuilt in de eerlijkheid waarmee Van Spanje zijn verhaal doet. Hij vertelt eerlijk over zijn aandeel in het geheel, maar ook wat de omstandigheden waren toen hij zich in bepaalde situaties bevond. Als lezer krijg je hierdoor een ongezouten kijkje in het leven van de auteur. En dat maakt het boek dan ook meer dan de moeite waard, vooral in deze tijd waarin veel mensen zich in dezelfde situatie bevinden.

Het motto van de auteur is: je weet pas hoe iets is als je het zelf hebt meegemaakt. Met dit uitgangspunt is het dan ook zeker dat hij veel lezers zal raken en afrekent met de vooroordelen die er bestaan over mensen die werkloos zijn geraakt en/of leven van een uitkering.

Verplichte kost!


Ik ben werkzaam in de gezondheidszorg en heb het boek van Rob van Spanje inmiddels al twee keer gelezen. Mooi geschreven! Ondanks dat het over op zich nogal pittige thema”s gaat, heel gemakkelijk leesbaar. De auteur is -als ervaringsdeskundige- zeer openhartig, vooral ook over zichzelf. Je moet maar durven! Hij betrekt er ook de gezinssituatie bij. Zoals hij zelf zegt: werkloos en depressief ben je immers nooit alleen. Niet iedereen zal hiervoor kiezen maar het is wel de confrontatie waar menig (ex, a.s.) werkloze, inclusief de directe omgeving, mee te maken (gehad) heeft of zal krijgen. Daar ligt ook de kracht van dit verhaal. Het verhaal is nog niet af; dat weet de auteur zelf ook. Wordt dat het thema van het tweede boek waar hij kennelijk al (voorbereidend) werk voor doet? Zijn stappen om concreet -maar dan wel met perspectief- invulling te geven aan de kaders van zijn nieuwe toekomst, die hij in dit boek al beschrijft? Gelet op dit boek zou ik mij daar zeer op verheugen! Alles bij elkaar: wat herkenbaar! Dat geldt zeker ook voor de handelwijze van UWV en enkele re-integratiebedrijven: vaak ronduit schofferend!

Verplichte kost voor UWV-ers, re-integratiebedrijven en beroepshulpverleners; vooral om hun klanten beter te begrijpen in de fase dat die worstelen met zichzelf. De stap naar een nieuwe toekomst komt pas daarna! Zonder inlevingsvermogen in die cliënt is iedere vervolgactie immers gebakken lucht, zinloos en vooral ook weggegooid geld!!!

Rob, ik heb al eerder een korte review geschreven.Toch nog even: proficiat met jouw debuut als schrijver. Ik denk dat veel mensen herkenning zullen vinden in jouw verhaal. Wat mij betreft: 5 sterren!

beoordeling: 5 van de 5 sterren

(Paul van Aken, gezondheidszorg) 16 mei 2011