Recensie F. Kengen

door F. Kengen

Een aanrader voor iedereen die met dit onderwerp te maken heeft, beroepshalve en persoonlijk!

Via Facebook kreeg ik een oproep van Rob van Spanje onder ogen. Ontvang mijn boek en schrijf in ruil daarvoor een recensie en plaats die op FB. Dat leek me wel wat…

Zo snel als ik mijn reactie verstuurd had, zo snel heb ik ook het boek van Rob ontvangen en ben ik er meteen in beginnen te lezen.

Zoals hij zelf al aangeeft, suggereert de titel van het boek alleen maar uitzichtloze, neergaande somberheid en doffe ellende. Dankzij de subtitel “een zoektocht naar een nieuwe toekomst” zakt me de moed echter niet meteen in de schoenen. Dochterlief vraagt echter verontrust of mama soms depressief geworden is? Door mijn werk ziet ze geregeld vakliteratuur liggen en ze zou dus wel wat gewend moeten zijn, deze titel komt echter ook bij haar “binnen”.

Het boek is uitnodigend, prettig en overzichtelijk geschreven. In de inhoudsopgave is duidelijk aangegeven welke onderwerpen aan de orde komen en ze zijn ook prima afzonderlijk van elkaar te lezen. Het boek nodigt echter uit om het helemaal te lezen. Rob heeft het zo geschreven dat ik het meteen heb uitgelezen. Ik was benieuwd naar hoe het af zou lopen. Het is heel herkenbaar en beeldend geschreven. De voor de hand liggende clichés komen ook op Robs pad. Een perfectionist die met eer en geweten na zijn rechtenstudie, zijn loopbaan start bij de overheid, al snel boven het maaiveld uitgroeit en start met de klim opwaarts op de carrièreladder. Rob beschrijft zijn ervaringen heel openhartig en er is niet veel voor nodig om te voelen wat Rob ondergaan heeft. De lezer voelt mee hoe de spiraal waar Rob zich in bevindt, steeds verder de neerwaartse beweging maakt.

Met plaatsvervangende schaamte lees ik de hoofdstukken waarin hij zijn avontuur als startende arbeidsdeskundige bij het UWV beschrijft en later zijn avontuur als klant bij datzelfde UWV.

“Werkloos zijn, wat doet dat met je?” vraagt Rob zich in zijn boek af.

Heel wat, weet ik uit eigen ervaring als professional én ook uit eigen ervaring. Ook ik zat eens in de kopgroep, om een paar jaar later te constateren dat ik “ineens” in de bezemwagen terecht was gekomen.

Het perfectionisme van Rob gecombineerd met zijn normen en waarden hebben ervoor gezorgd dat Rob de keuzes in zijn leven gemaakt heeft die hij heeft gemaakt. Met het lezen van zijn boek worden we daar deelgenoot van. Naar eer en geweten houdt hij zijn hoofd boven water en ondanks de emotionele achtbaan waarin hij terecht is gekomen, is hij nog steeds de regisseur van zijn eigen leven, ook al ervaart hij dat op sommige momenten totaal niet zo.

“C’est le ton qui fait la musique”, schrijft Rob in zijn boek en dat kan ik helemaal beamen.

Daarom ben ik van mening dat het boek verplichte literatuur zou moeten zijn voor alle professionals die werken met mensen op het gebied van werk, loopbaan, re-integratie en persoonlijke ontwikkeling. Maar ook voor de mensen die in een vergelijkbare situatie zitten (de zgn. lotgenoten) en/of mensen met  belangstelling voor persoonlijke ontwikkeling.

Zeg nooit “dat overkomt mij nooit”, want uit de jarenlange ervaring die ik beroepshalve én persoonlijk heb, weet ik dat het iedereen kan overkomen.

Na het lezen van het boek van Rob van Spanje krijg je als lezer een reële kijk op de worsteling die mensen in een vergelijkbare situatie als Rob ondergaan en het is fijn als er in hun omgeving mensen klaar staan die er mede weer voor kunnen zorgen dat die lotgenoten de kracht vinden om (weer) de regisseur van hun eigen leven te zijn.

April 2014


Uncategorized